Masz problem z alkoholem?

CODZIENNA INWENTURA

[...] z miejsca przyznając się do popełnianych błędów.

ANONIMOWI ALKOHOLICY, S. 59

Do mojego nowego życia w trzeźwości podszedłem z niesłychanym entuzjazmem. Zdobyłem wielu nowych przyjaciół, a i niektóre z moich zniszczonych dawnych przyjaźni zaczęły się naprawiać. Życie było tak ekscytujące, że zacząłem wręcz czerpać radość ze swojej pracy, a nawet odważyłem się napisać sprawozdanie o niedostatecznej dbałości o niektórych naszych klientów. Pewnego dnia jeden z moich współpracowników poinformował mnie, że szef jest rozeźlony nie na żarty, gdyż skarga – przedłożona ponad jego głową – naraziła go na nieprzyjemności w kontaktach z przełożonymi. Wiedziałem, że chodzi o moje sprawozdanie i zacząłem czuć się odpowiedzialny za kłopoty, na jakie naraziłem szefa. Mój współpracownik zapewniał mnie, że przeprosiny nie są konieczne, ale szybko nabrałem przekonania, że muszę coś zrobić, niezależnie od tego, jak sprawa się potoczy. Gdy powiedziałem szefowi, że w moim odczuciu przyczyniłem się do jego trudności, był zaskoczony. Jednak spotkanie to przyniosło nieoczekiwane rezultaty: i szef, i ja zgodziliśmy się co do potrzeby bardziej bezpośredniej i skuteczniejszej współpracy w przyszłości.